Een goede morgen

Gistermiddag zijn we met een bus teruggereisd naar Boston. Die grote stad waarvanuit vanavond ons vliegtuig naar huis vertrekt.We hebben de afgelopen nacht nog één keer overnacht in de jeugdherberg in Boston. Op een bloedhete en misschien iets te krappe kamer heb ik voorlopig mijn laatste nacht in Amerika doorgebracht.

Voordat we ons bed in doken ben ik samen met een reisgenoot richting de binnenstad van Boston gewandeld. Eigenlijk was dit al tijdens het avondeten dat we koers zetten naar de Apple store van Boston. Drie verdiepingen, ontelbaar veel medewerkers en een superdeluxe inrichting van de winkel.

Terwijl wij voluit Nederlands tegen elkaar praatten werd dat tweemaal bruut onderbroken door een Nederlandse stem die vroeg of wij uit Nederland kwamen. Je moet hier in tegenstelling tot in South Portland goed opletten en ook je Nederlandse woorden gepast kiezen. Het kan maar zo dat je namelijk ineens antwoord krijgt van een Nederlander.

We hadden eigenlijk een rondleiding op de scholen Harvard en MIT gepland maar deze vielen letterlijk in het water. Terwijl wij het terrein van Harvard opwandelden besloten de weergoden om de sluizen open te gooien. De binnenplaats van Harvard veranderde in korte tijd in een gigantisch zwembad waar sommige leerlingen letterlijk een duik in namen.

Terwijl in de stad rondsloften viel mijn oog op een sportwinkel met een oranje shirt in de etalage. Toen we binnen liepen bij deze enorme sportshop  bleek al snel dat het om Nederlandse sportkleding ging. In verband met de finale van het WK, die vandaag gespeeld wordt in Zuid Afrika, verkopen de sportwinkels hier massaal Nederlandse en Spaanse kleding. Ik kon dan ook niet achterblijven zonder een typisch Nederlands (en dus knaloranje) vest te kopen in een winkel die een kleine 5000 kilometer van huis is gevestigd. Altijd leuk om te kunnen zeggen: “Dat vest, dat Nederlandse vest, heb ik in Amerika weten te kopen!”

In de paar uur die we door Boston slenterden hebben we een boel gezien. De NIKE-merkwinkel die ze hier hebben is bijvoorbeeld al groter dan de sportwinkel in de stad Amersfoort. Hier in de jeugdherberg lijkt het een kleine afvaardiging van het Europees Parlement. Nederlanders, duitsers, fransosen en nog wat onbekende talen uit Europa worden gevoerd in de lobby van de jeugdherberg.

Toen wij gisteravond bij een bank geld stonden te pinnen werd ons spontaan in het Nederlands succes gewenst voor de wedstrijd van vandaag. Na een kort gesprek met de jongedame die hier al een paar jaar woont en werkt besloten wij om de groep te overtuigen om in ‘the greatest bar’  naar de wedstrijd te gaan kijken. Er komen namelijk 250 Nederlanders uit alle hoeken van deze stad naar dat café om de overwinning van oranje te bekijken. Althans: dat hopen we.

Momenteel zit ik in de tuin van het hotel met de laptop op schoot terwijl er rondom mij overlegt wordt over de planning van vanmiddag. Het plan van ‘the greatest bar’  is erdoor en waarschijnlijk gaan we ook proberen om een ‘wolkenkrabber’ te bezoeken en van bovenuit foto’s te maken. Buitenkansje voor een fotograaf!

Daarna zullen we dus de wedstrijd gaan volgen om vervolgens onze spullen (loeizware rotkoffers) op te halen in de jeugdherberg. Vanaf daar vertrekken we richting het vliegveld om aan een lange reis terug naar huis te beginnen. Dan is het echt allemaal voorbij. Dit is dus ook waarschijnlijk het laatste berichtje uit Amerika en ik ben erg blij met iedereen die mij de afgelopen weken gevolgt heeft.

Blijf vooral nog terugkomen want over een aantal uur zal er natuurlijk een nabeschouwing volgen. Groeten uit Amerika!

Note: eigenlijk zit ik momenteel al in de tax-free zone van Bostons luchthaven maar ik plaats dit bericht pas omdat het gewoon onmogelijk was om een blogpost te plaatsen vanuit de jeugdherberg.

Locatie - Amerika 2010 - 12-07-2010 om 02:33 - Geen reacties