Bijna weer weg
En inmiddels ben ik aangekomen in de laatste les van deze trip. Ik had al weer een paar keer niet geblogd dus het moest er nu toch echt een keer van komen. Waarom ik zo weinig op mijn weblog schrijf? Zeker niet omdat ik niets meemaak! Er gebeurt hier elke dag nog altijd een heleboel. Ik kom alleen niet zo veel meer aan schrijven toe: ik sta net op tijd (lees: te laat) op waarna ik direct kan aanschuiven bij het ontbijt of bij de eerste les van de dag. Deze les duurt vaak tot 12 uur waarna direct aangeschoven kan worden bij de lunch die dan met een korte break verder gaat in de rest van het propvolle en soms onvoorspelbaar hectische dagprogramma.
Zo ben ik de afgelopen dagen erg druk geweest, net als een aantal anderen in de groep, met de film die we aan het maken zijn voor na de reis. Ik heb gisteren al een rough-cut gezien en die zag er aardig goed uit. Een paar dingetjes die nog veranderd moesten worden, maar het resultaat is zeker om over naar huis te schrijven wat ik dus dan ook zeker zal doen.
Er was heel wat beeldmateriaal opgenomen wat achteraf niet zo mooi was dan dat de cameraman dacht dat het zou zijn. Dus werd ik gisteren uit de klas gevist en met een camera de campus opgestuurd. Een klein uurtje later leverde ik het bandje in waarvan ik hoopte dat mijn opnames beter zouden zijn. Tot nu toe heb ik de ‘director’ nog niet horen klagen of vragen voor nieuw materiaal, dus ik ga er vanuit dat het nu beter materiaal is.
Oké, wat heb ik dan gedaan de afgelopen dagen? In ieder geval ben ik erg druk met het opzetten van een vriendenkring en het verkrijgen van informatie over een studie hier op dit college. Deze beide activiteiten verlopen toch eigenlijk best goed. Zo goed zelfs dat ik mijzelf pasgeleden rond 01:00 uur aantrof in de lobby terwijl ik zat te kaarten met wat Amerikanen. Eergisteren heb ik met wat van die ‘buitenlanders’ zitten relaxen en gisteravond zijn we met de halve groep en wat leuks gaan doen in de binnenstad van South Portland. Live muziek, gezellige lichtjes en de geur van gebakken vis: leuke stad om rond te wandelen!
Wees gerust, we staan hier niet de hele dag in de binnenstad gezellig te zitten zijn. Nee, integendeel: die momenten komen mij te weinig voor. We hebben naast de lessen ’s morgens over IT (linux, windows, opensource) en ’s middags over Multimedia (filmen, monteren, bewerken), ook nog een programma met andere activiteiten. Zo zijn we inmiddels al tweemaal in een Amerikaanse rechtbank geweest.
Dinsdag, de eerste keer dat we daar heen gingen, werden we klaargestoomd om donderdag (gisteren dus) de rechtszaak te kunnen begrijpen. We zouden namelijk gaan kijken bij een echte federale rechtszaak waarin een verdachte ‘waarschijnlijk’ terug de bak in zou draaien omdat hij de fout in is gegaan tijdens zijn proefverlof.
Toen wij dan eindelijk donderdag in de rechtbank waren kwam de rechter, netjes gekleed in zo’n modieus tapijt, met de mededeling dat de verdachte onder het mes ging in het lokale ziekenhuis en de zitting dus was verzet. Geen rechtszaak dit jaar. Om toch een creatieve draai aan het programma te geven, werd er besloten om alsnog een rechtszaak te houden maar alle officiële plekken in te vullen door studenten uit onze groep. Eenmaal als openbaar aanklager en eenmaal als getuige vervulde ik mijn plichten in deze rechtszaken.
En nu zit ik dus in de laatste les van deze twee weken. We geven hier vanavond nog een afscheidsfeestje bij het kampvuur en moeten morgenochtend veel te vroeg alweer wakker worden. Terug naar Boston, het begin van de terugreis, het einde van de studiereis.
Amerika 2010 - 09-07-2010 om 16:55 - Eén reactie
Jeetje, wat gaat de tijd toch snel!